Anaokulunda Oyun Etkinlikleri: Okulu Sevme ve Öğretmenlerle Olan İlişkilere Etkisi
Öz
Bu çalışmanın amacı, anaokulundaki oyun etkinliklerinin okulu sevme ve öğretmenlerle olan ilişkilere etkisini incelemektir. Bu amaçla deney ve kontrol gruplu deneysel yöntemden yararlanılmıştır. Araştırmada iki deney bir kontrol grubu yer almaktadır. Çalışma grubunu Denizli ilinde bir anaokulunda üç sınıfa devam eden 5 yaş grubundan 70 çocuk oluşturmaktadır. Veriler Ladd, Kochenderfer and Coleman (1996) and Ladd, Buhs and Seid (2000) tarafından geliştirilen ve Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yürütülen School Liking and School Avoidance Questionnaire (child, teacher, parent form) ve Student-Teacher Relationship Scale (Pianta, 2001) ile toplanmıştır. Çalışmanın sonucunda, daha fazla sayıda hareketli ve düzenli oyunlar oynatılan çocukların daha az oyun oynayan çocuklara göre okulu sevme düzeyleri artmış, okuldan kaçınma düzeyleri azalmıştır. Daha fazla oyun oynayan çocukların öğretmenlerle yakınlık düzeyleri artmış, çatışma ve bağımlılık düzeyleri azalmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Amsden, D. J., Buell, M. J., Paris, C., Bagdi, A., Cuevas, T., Edwards, N., … Turner, J. (2005). Delaware pilot full-day kindergarten evaluation: A comparison of ten full-day and eight part-day kindergarten programs, school year 2004-2005. Newark, DE: Center for Disabilities Studies, University of Delaware. Retrieved from http://udspace.udel.edu/handle/19716/3046
- Bergen, D. (2002). The role of pretend play in children's cognitive development. Early Childhood Research & Practice, 4, 1. (ERIC Number: ED464763)Berlin, L. J., Dunning, R. D. &Dodge, K. A. (2011). Enhancing the transition to kindergarten: A randomized trial to test the efficacy of the “stars” summer kindergarten orientation program. Early Childhood Research Quarterly, 26(2), 247–254.
- Birch, S. H. & Ladd, G. W. (1997). The teacher-child relationship and children's early school adjustment. Journal of School Psychology, 35(1), 61-79.Bjørgen, K. (2015). Children's well-being and involvement in physically active outdoors play in a Norwegian kindergarten: Playful sharing of physical experiences. Child Care in Practice, 21(4), 305-323, DOI: 10.1080/13575279.2015.1051512
- Bodrova, E. & Leong, D. J. (1998). Development of dramatic play in young children and its effects on self‐regulation: The Vygotskian Approach. Journal of Early Childhood Teacher Education, 19, 2, 115-124. Doi:10.1080/0163638980190204
- Buhs, E. & Ladd, G. W. (2001). Peer rejection in kindergarten: Relational processes mediating academic and emotional outcomes. Developmental Psychology, 37, 550-560.
- Buhs, E. S., Ladd, G. W. & Herald, S. L. (2006). Peer exclusion and victimization: Processes that mediate the relation between peer group rejection and children’s classroom engagement and achievement? Journal of Educational Psychology, 98(1), 1–13.
- Burdette, H. L. & Whitaker, R. C. (2005). Resurrecting free play in young children: Looking beyond fitness and fatness to attention, affiliation, and affect. Archives of Pediatrics and Adolescent Medicine, 159, 1, 46-50.
- Cardon, G., Labarque, V., Smits, D., & De Bourdeaudhuij, I. (2009). Promoting physical activity at the pre-school playground: The effects of providing markings and play equipment. Preventive Medicine, 48, 335–340.
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Aysun Gündoğan
*
0000-0002-9521-1577
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
14 Ocak 2020
Gönderilme Tarihi
23 Haziran 2019
Kabul Tarihi
18 Aralık 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 4 Sayı: 2