TR
EN
4-6 Yaş Aralığında Çocuğu Olan Annelerin Ebeveynlik Stres Düzeylerinin Dijital Oyun Rehberlik Stratejilerini Yordayıcı Rolü
Öz
Araştırmada, 4-6 yaş aralığında çocuğu olan annelerin ebeveynlik stres düzeylerinin dijital oyun ebeveyn rehberlik stratejilerini yordayıcı rolü incelenmiştir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli yaklaşımlarından korelasyonel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 4-6 yaş aralığında çocuğu olan katılımcı olmaya gönüllü 171 anne oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak Genel Bilgi Formu, Anne-Baba Stres Ölçeği ve Dijital Oyun Ebeveyn Rehberlik Stratejileri Ölçeği kullanılmıştır. Korelasyon analizleri sonucunda, annelerin ebeveyn stres düzeyleri ile dijital oyun rehberlik stratejilerinin alt boyutu olan aktif rehberlik arasında istatistiksel olarak anlamlı negatif yönlü orta derecede bir ilişki belirlenirken teknik rehberlik ile bir ilişki belirlenmemiştir. Annelerin ebeveyn stres düzeyleri ile dijitale yönlendiren rehberlik ve serbest rehberlik arasında pozitif yönlü orta derecede bir ilişki tespit edilmiştir. Regresyon analizi ile annelerin ebeveynlik stres düzeylerinin dijital oyun rehberlik stratejilerinin alt boyutu olan aktif rehberlik stratejisini %32.4 oranında, dijitale yönlendiren rehberlik stratejisini %35.9 oranında, serbest rehberlik stratejisini %33.5 oranında anlamlı biçimde yordadığı görülmüştür. Annelerin ebeveynlik stres düzeylerinin dijital oyun rehberlik stratejilerinin alt boyutu olan teknik rehberlik stratejisini belirlemede anlamlı düzeyde yordayıcı rolünün olmadığı belirlenmiştir. Araştırma bulguları doğrultusunda, uzmanlara ebeveynlerin stresle başa çıkmada yöneldikleri dijital araçların işlevlerini başka şekillerde ele almalarına yardımcı olmak üzere çocuklarına dijital okuryazarlığı öğretmeyi ve modellemeyi teşvik etme önerisi sunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
Makalenin yazarı olarak tüm bilimsel ve etik kurallara uyulduğunu beyan ederim.
Kaynakça
- Abelman, R. (2001). Parents’ use of content-based TV advisories. Parenting: Science and Practice, 1, 237–265. https://doi.org/10.1207/S15327922PAR0103_04
- Akçay, D. & Özcebe, H. (2012). Okul öncesi eğitim alan çocukların ve ailelerinin bilgisayar oyunu oynama alışkanlıklarının değerlendirilmesi. Çocuk Dergisi, 12(2), 66-71.
- Aktaş-Arnas, Y. (2005). 3-18 yaş grubu çocuk ve gençlerin interaktif iletişim araçlarını kullanma alışkanlıklarının değerlendirilmesi. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(4), 59-66.
- Arı-Arat, C. & Gülay-Ogelman, H. (2021). Examining of technological tool usage of young children in the COVID-19 process in terms of several variables. Maarif Mektepleri International Journal of Educational Sciences, 5(1), 15–32. https://doi.org/10.46762/mamulebd.880109.
- Arslan, E., Yıldız-Çiçekler, C. & Temel, M. (2021). Parental views on the lives of preschool children in the Covid-19 pandemic process. International Journal of Psychology and Educational Studies, 8(Special Issue), 139–152. https://doi.org/10.52380/ijpes.2021.8.4.692.
- Ateş, M. (2022). Aykırı değerlerin tespit yöntemleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi
- Beyens, I. & Beullens, K. (2017). Parent-child conflict about children’s tablet use: The role of parental mediation. New Media & Society, 1-42. https://doi.org/10.1177/1461444816655099
- Beyens, I., Eggermont, S. & Nathanson, A.I. (2016). Understanding the relationship between mothers’ attitudes toward television and children’s television exposure: A longitudinal study of reciprocal patterns and the moderating role of maternal stress. Media Psychology 19(4), 1-28. https://doi.org/10.1080/15213269.2016.1142383
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Okul Öncesi Eğitim
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
29 Şubat 2024
Gönderilme Tarihi
7 Kasım 2023
Kabul Tarihi
27 Şubat 2024
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2024 Cilt: 9 Sayı: 1