Okul Öncesi Dönem Çocuklarda Problem Çözme Becerilerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi
Öz
Birey hayata geldiği andan itibaren çeşitli problemlerle karşılaşmakta ve bu problemleri çeşitli şekillerde aşmak zorunda kalmaktadır. Problem çözme becerileri, tüm bireylerin günlük yaşamında karşılaştığı problemleri çözmede gerekli önemli becerilerdendir. Öğrenmenin en hızlı olduğu okul öncesi yıllar ise problem çözme becerilerinin edinilmesinde önemli yıllardır. Bu nedenle bu çalışmada, okul öncesi eğitim kurumuna devam eden çocukların problem çözme becerilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışma grubunu, 5-6 yaş grubundan 43 kız, 42 erkek olmak üzere 85 çocuk oluşturmuştur. Çalışmada çocukların problem çözme becerilerinin cinsiyet, yaş, okula devam süresi, kardeş sayısı, anne-baba yaşı ve öğrenim durumu değişkenlerine göre farklılık gösterip göstermediğine bakılmıştır. Verilerin toplanmasında Oğuz ve Köksal Akyol (2015) tarafından geliştirilen Problem Çözme Becerisi Ölçeği (PÇBÖ) kullanılmıştır. Ölçek, çocuklara bireysel olarak uygulanmıştır. Verilerin analizinde bağımsız örneklem t-Testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Sonuç olarak; problem çözme becerilerinin çocukların cinsiyeti, okula devam süresi, baba yaşı, anne ve baba öğrenim düzeyi değişkenlerinden anlamlı ölçüde etkilenmediği (p>0,05) görülmüştür. Çocuğun yaşı, kardeş sayısı ve anne yaşı değişkenlerinin ise problem çözme becerileri üzerinde anlamlı etkisi olduğu (p<0,05) belirlenmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlar literatür ışığında tartışılmış ve bazı öneriler geliştirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Altun, M., Dönmez, N., İnan, H., Taner, M. ve Özdilek, Z. (2001). Altı yaş grubu çocukların problem çözme stratejileri ve bunlarla ilgili öğretmen ve müfettiş algıları, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. (14 (1), 211-230.
- Arslan, A. (2012). 6 yaş grubu çocuklarda genel problem çözme becerilerini değerlendirme ölçeğinin geliştirilmesi, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları, Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
- Aydoğan, Y. (2004). İlköğretim ikinci ve dördüncü sınıf öğrencilerine genel problem çözme becerilerinin kazandırılmasında eğitimin etkisinin incelenmesi, Doktora tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
- Batıgün, A. D. (2000). Problem çözmeye yönelik terapiler: tanımı ve değerlendirme. Türk Psikoloji Bülteni, (19), 40-48.
- Bingham, A. (2004). Çocuklarda problem çözme yeteneklerinin geliştirilmesi. (Çev. A. Ferhan Oğuzkan), İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
- Dinçer, Ç. (1995). Anaokuluna devam eden 5 yaş grubu çocuklarına kişilerarası problem çözme becerilerinin kazandırılmasında eğitimin etkisinin incelenmesi. Doktora tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
- Dinçer, Ç., Güneysu, S.ve Etikan, İ. (1997). 54- 78 aylık çocukların kişiler arası problemlere getirdikleri çözümleri etkileyen faktörler. 1.Ulusal Çocuk Gelişim Kongresi
- Emre, O., Çalışkan, Z., Ulutaş, A. ve Sağlam, M. (2017). 0-3 yaş çocuk gelişimi, gelişim psikolojisinin temel esasları-I. Emre E. (Çev.Ed.) Ankara. Anı Yayıncılık.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Arzu Özyürek
*
Karabük Üniversitesi
0000-0002-3083-7202
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
28 Eylül 2018
Gönderilme Tarihi
9 Mart 2018
Kabul Tarihi
13 Eylül 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 3 Sayı: 2